EĞİTİMİN TEMELLERİ

  • Eğitim; yeniliğe açıktır, direnç göstermez.
  • Kültürlenme: Bireyin, kendi içinde yaşadığı kültürün özelliklerini kazanmasıdır.
  • Bireyin yeni bir kültüre girmesi ve karşılıklı etkileşim.
  • Zoraki Kültürlenme: Kültürel değerlerin bireye zorla kabul ettirilmesidir.
  • Kasıtlı Kültürlenme: İstendik yönde kültür aktarma süreci.
  • Gelişigüzel Kültürlenme: İnformal.
  • Kasıtlı Kültürlenme: Formal.
  • Yaygın Eğitim: İnsanların kendi başına edindiği, üretime yönelik beceriler (halı dokumacılığı, iğne oyası işlemeciliği vb.).
  • Yapılandırmacılık (Oluşturmacılık):
    • Piaget: Yapılandırmacılık; bireyin nasıl anladığını ve öğrendiğini açıklayan bilginin doğasına ilişkin anlayış.
    • Vygotsky
    • John Dewey
    • Glasersfeld
  • Tümdengelim, birincil veri kaynakları, bireysel farklılıklar, demokratik ortam.
  • Öğrencinin kendi yaşantısıyla, gözlediği deneyimle elde ettiği bilgi kaynakları = Birincil bilgi kaynakları.
  • Yapılandırmacı yaklaşımda tavsiye edilmez.
  • İkincil bilgi kaynakları: Başka kişiler tarafından oluşturulan bilgileri içerir; yapılandırmacı yaklaşımda tavsiye edilmez.
  • 5E Öğretim Modeli:
    • Girne: Etkinliklere katılma.
    • Keşfetme: Konuyu araştırma.
    • Açıklama: Konuyu anlama.
    • Derinleştirme: Bilgiyi uygulama.
    • Değerlendirme: Kazanım tarama.
  • Giriş (Girne), öğrencide merak uyandırır. "Neden" sorusunu sordurur.
  • İş Birliğine Dayalı Öğrenme - Vygotsky: Öğrenciler küçük gruplarda, iş birliği ile, birbirlerinden öğrenirler. Kubarık (iş birlikli) öğrenme.
  • İş Birliği için gerekenler:
    • Olumlu bağlılık
    • Heterojen gruplar
    • Bireysel sorumluluk
    • Grup ödülü
    • Yüz yüze etkileşim
    • Sosyal beceriler
    • Eşit başarı fırsatı
  • Olumlu Bağlılık: Öğrencilerin başarıyı birlikte elde edeceklerine olan inanç ile hareket etmeleri.
  • Öğrenciler arasında kesinlikle yarış yoktur.
  • Rekabet takımlar ve gruplar arasındadır.
  • İş birliğine dayalı öğrenme için 2-6 kişilik gruplar idealdir.
  • PDÖ (Probleme Dayalı Öğrenme):
    • Öğrencilerin yeni, karmaşık ve sorunlu gerçek hayat problemlerini çözmek için bilimsel yöntemin ilkelerini kullanarak çalışmaları ve kendi öğrenmelerini gerçekleştirmeleridir.
    • Gerçek hayatla ilgili olması, ilgi ve merak uyandırması ön koşuldur.
    • Karmaşık zihinsel beceriler gerektirir.
    • Öğrenciler gruplar halinde çalışabilir.
    • Tümevarım ve tümdengelim bir arada kullanılabilir.
  • Problem çözümünü etkileyen bireysel faktörler:
    • Zeka
    • Güdülenme
    • İşleve takılma
    • Tepki kurulumu
    • Muhakeme
  • Probleme Dayalı Öğrenme ile kazanılması istenen temel beceriler:
    • Gözlem
    • Karşılaştırma
    • Çıkarım (Tahmin)
    • Kestirme
    • Değişken belirleme
    • Deney tasarlama
    • Ölçme
    • Bilgi ve veri toplama
    • Verileri kaydetme
    • Veri işleme
    • Yorumlama/Sonuç çıkarma
    • Sunma
    • Deney malzemelerini, araç gereçlerini tanıma ve kullanma
  • Proje Tabanlı Öğrenme (Bruner, Kilpatrick, John Dewey):
    • Öğrencilerin yaşamda karşılaşabilecekleri problemleri, sınıf ortamında, farklı disiplinlerle bağlantı kurarak, bir senaryo içinde ele alıp öğrenmeye çalıştıkları modeldir.
    • Diğer disiplinlerle bağlantılı senaryolar.
    • Öğrenci merkezli.
    • Öğretmenin iş yükünü artırabilir.
    • Öğrenme süresi ve maliyeti artar.
    • Sınırlar iyi belirlenmezse konu dağılabilir.
    • Disiplinler arası ders planı hazırlamak zordur.

Çoklu Zeka Kuramı (Howard Gardner)

  • Bir çok alanda performans ortaya koyma.
  • Kalıtımla gelen zeka geliştirilebilir.
  • Zeka sayısal olarak ölçülemez.
  • Her zeka, kendi içinde değerlendirilir.
  • Zeka çok yönlüdür ama kendi içinde bütündür.
  • Çok basit işlerde bile birden çok zeka kullanılır.

Çoklu Zeka Boyutları:

  • Sözel - Dilsel Zeka
  • Mantıksal - Matematiksel Zeka
  • Müziksel - Ritmik Zeka
  • Görsel - Uzamsal Zeka
  • Bedensel - Kinestetik Zeka
  • İçsel / Öze Dönük Zeka
  • Doğa Zekası

Gagne'nin Öğretim Süreçleri:

  • Dikkat: Tetikte Olma
  • Beklenti
  • Kısa süreli belleğe gitme
  • Seçici algılama
  • Kodlama (Bilgiyi uzun süreli belleğe gönderme)
  • Tepkide bulunma
  • Tepkiyi güçlendirme
  • İpuçlarını kullanarak bilgiyi getirme

Kolb'un Öğrenme Stilleri (Deneyimsel Öğrenme):

  • Bireyin öğrenmeye yönelik eğilimlerini gösterir.
  • Somut Yaşantı: Sosyal, girişken, sistemsiz, meraklı.
  • Yansıtıcı Gözlem: İzle-dönüt, sezgisel, gözlemci, öz odaklı.
  • Soyut Kavramsallaştırma: Mantıksal analiz, tümdengelim.
  • Etkin Yaşantı: Yaparak öğrenen, risk alan, dışa dönük.

Aktif (Etkin) Öğrenme:

  • Öğrenmeyi öğrenme, öz düzenleme, aktif dinleme.
  • Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin temel öğrenme yaklaşımı.

Harmanlanmış Öğrenme:

  • Yüz yüze ve web temelli öğretim teknolojilerinin karışımı.

Farklılaştırılmış Öğretim Modeli:

  • Bireysel farklar.

Bağlam Temelli Öğrenme:

  • Konular arası bağ kurma.

Ters Yüz Öğrenme:

  • Dersi ön hazırlıkla öğrencinin öğretmen gelmeden önce, evde ön ders görmesi.

İşlevselcilik (Fonksiyonalizm):

  • W. James, J. Dewey.

Olgunlaşma Kuramı:

  • Gessel.

Psikanalitik:

  • Freud.

Davranışçılık:

  • Watson, Pavlov, Skinner.

Bilişsel:

  • Gagne, Wertheimer, Koffka, Köhler.

İnsancıl (Hümanist):

  • Rogers, Maslow.
  • Biyolojik: Hebb, W. James, J. Dewey.
  • Ekolojik: Bron Fen Brenner.
  • Yapısalcılıkta ise bakış, bireyin kendi kendini incelemesini, hislerini anlatmasını ifade eder.
  • İşlevselcilik, Darwin'in evrim kuramından etkilenmiş, uygulamalı psikolojiyi ortaya koymuştur.
  • Olgunlaşma Kuramı, gelişimi biyolojik bir süreç olarak ele alır; çevresel ve biyolojik bireysel farkları inceler.
  • Davranışçılık, John Locke'un "Tabula Rasa" (Boş Levha) teorisinden yola çıkmıştır. Davranışların nasıl oluştuğunu açıklamaya çalışır.
  • Bilişsel Yaklaşım, insanı etkin bir canlı görmüş; zihinsel süreçlere odaklanmıştır. Öncüsü Gestalt ekolüdür.
  • İnsancıl (Hümanist) Yaklaşım: İnsanı özgür, seçim yapabilen, özel ve doğuştan iyi kabul eder.
  • Biyolojik Yaklaşım, tamamen Darwin'in evrim kuramına ve uyum süreçlerine odaklanmıştır.
  • Ekolojik Kuram; çevreyi iç içe geçmiş çemberler halinde ele alır:
    • Mikrosistem: Anne, baba vb. doğrudan etkileşim.
    • Mezosistem: Çocuğun yakınındakilerle bağlantıları ve iletişimi (Örn: Anne-Öğretmen).
    • Egzosistem: Basın, fabrika, kurum, işletme.
    • Makrosistem: Ülke kültürü, siyaseti, ekonomisi.
  • Büyüme = Sayısal artış.
  • Olgunlaşma = Fiziksel yeterlilik.
  • Öğrenme = Kalıcı değişim.
  • Hazırbulunuşluk = Şu an sahip olunan.
  • Gelişimi Etkileyen Faktörler = Kalıtım, çevre, zaman.
  • Genotip: Dışarıdan görünmeyen genetik özellikler.
  • Fenotip: Dışarıdan görünen saç rengi vb. özellikler.
  • Doğum Öncesi
  • Bebeklik (0-2)
  • İlk Çocukluk (3-6)
  • Son Çocukluk (7-11)
  • Ergenlik (12-18)
  • Genç Yetişkinlik (19-30)
  • Yetişkinlik (31-60)
  • Yaşlılık (60+)

Gelişimin Temel İlkeleri

  • Gelişim kalıtım ve çevre etkileşiminin bir ürünüdür.
  • Gelişim süreklidir ve belli bir sıra izler.
  • Gelişim bir bütündür.
  • Gelişimde bireysel farklar vardır.
  • Gelişim genelden özele doğrudur.
  • Gelişim nöbetleşe devam eder.
  • Gelişimde kritik dönemler vardır.
  • Gelişim baştan ayağa ve içten dışa doğrudur.

Freud - Psikoseksüel Gelişim Dönemleri

  • Oral Dönem (0-1 yaş): Haz kaynağı ağızdır.
  • Anal Dönem (1-3 yaş): Kas kontrolü ve tuvalet eğitimi.
  • Fallik Dönem (3-6 yaş): Cinsiyet farklılıklarını anlama; Oedipus ve Elektra kompleksleri.
  • Latent (Gizil) Dönem (6-12 yaş): Cinsel enerjinin oyun ve öğrenmeye yönelmesi.
  • Genital Dönem (12-18 yaş): Karşı cinse yönelme.

Erikson - Psikososyal Gelişim Dönemleri

  • Temel Güvene Karşı Güvensizlik (0-1 yaş)
  • Özerkliğe Karşı Kuşku ve Utanç (1-3 yaş)
  • Girişimciliğe Karşı Suçluluk (3-6 yaş)
  • Başarıya Karşı Aşağılık Duygusu (7-11 yaş)
  • Kimlik Kazanmaya Karşı Rol Karmaşası (12-18 yaş)
  • Yakınlığa Karşı Yalıtılmışlık (18-30 yaş)
  • Üretkenliğe Karşı Durgunluk (30-60 yaş)
  • Benlik Bütünlüğüne Karşı Umutsuzluk (60+ yaş)

Adler'in Bireysel Psikoloji Kuramı

  • Bireyin eşsizliğine vurgu
  • "Aşağılık duygusu"na karşı "üstün olma arzusu"
  • Kardeşlerin doğum sırasının kişiliğe etkisini incelemiştir.

Jung'un Analitik Psikoloji Kuramı

  • Kişilik; farklı sistemlerden oluşur:
  • Ego, kişisel bilinç dışı, kolektif bilinç dışı, arketipler
  • Tanrı inancı ortak (kolektif) bilinçten gelir.

Piaget'in Bilişsel Gelişim Kuramı

  • Olgunlaşma
  • Zeka (Çevreye uyum sağlama yeteneği)
  • Şema (Bilişsel Yapı) = Öğrenilecek bilgilerin içine konulacağı boş çerçeve. İlk şemalarımız, doğuştan gelen reflekslerdir. Diğerleri yaşantıyla ve "sosyal geçiş" ile gelir.
  • Yaşantı (Deneyim) = Deneyimlerin zihinsel gelişimi uyandırması, tecrübe ile öğrenme
  • Sosyal Geçiş (Kültürel Aktarım) = Başkasından öğrenme.
  • Örgütleme (Organizasyon) = Bilgileri sistematik hale getirme
  • Uyum (Adaptasyon) = "Özümleme" ve "uyumsama"
  • Fonksiyonel Değişmezler = Doğuştan gelen (Özümleme, uyum)
  • Özümleme (Asimilasyon) = Bireyin yeni durumu, zihnindeki eski şema ile açıklaması (Çocuğun cüceye Noel babası demesi, zürafaya at demesi) "Kendine uydurma" hali
  • Uyumsama (Düzenleme, Akomodasyon) = Çocuğun özümseme hatasından kurtulması

Piaget'in Bilişsel Gelişim Dönemleri

  • Duyusal (Sensori) Motor Dönem (0-2)
  • İşlem Öncesi Dönem (3-6)
  • Somut İşlemler Dönemi (7-11 yaş)
  • Soyut İşlemler (12-18 yaş)

Duyusal Motor Dönemi: Objelerle etkileşim, refleks davranışlar. Dönem içi önemli olaylar:

  • Bellek kullanımının başlaması
  • Taklit
  • Nesnelerin sürekliliği
  • Doğadan ayrışma
  • A değil B hatası
  • Ertelenmiş taklit
  • Ses bulaşması

İşlem Öncesi Dönemi: Piaget'in çocuğun yapabildiklerinden çok yapamadıklarına odaklandığı dönem.

İşlem Öncesi Dönem Olayları:

  • Benmerkezcilik (Egosantrizm)
  • Monolog
  • Toplu Monolog: Aynı anda farklı şeyler söyleyerek
  • Paralel Oyun: Bir arada ama birbirinden bağımsız
  • Yanlış İnancı Kavrayamama
  • Sihirli (Büyüsel) Düşünme
  • Canlandırmacılık (Animizm)
  • Sembolik Oyun (-mış gibi yapma)
  • Odaklanma (Odaktan Uzaklaşamama)
  • Özelden Özele Akıl Yürütme
    • (Her gün kahvaltıda yumurta yiyen çocuğun, yumurta yerine sucuk yediğinde kahvaltı yapmadığını söylemesi)
  • Tek Yönlü Sınıflama ve Tek Yönlü Sıralama
    • (İnsanları tek bir özelliğe göre ayırması)
  • Tersine Çeviremez (Evden okula gider ama gelmez)
  • Korunumu Kazanamaz (Bölünce arttı sanar)
  • Parça-Bütün İlişkisi Kuramaz
  • Yapaycılık (Artifikalizm): Doğa olayını anlamaz.
  • Dolaylı Gerçeği Kavrayamaz (Dış görünüşe göre değişimi anlar)

Soyut İşlemler Dönemi Olayları:

  • Tümdengelimsel Akıl Yürütme
  • Hipotetik (Varsayımsal) Düşünme
  • Göreceli Düşünme
  • Ergen Benmerkezciliği
  • Birleştirici (Kombinasyonel) Düşünme (Olasılıklı düşün)

Bruner Bilişsel Gelişimi 3 Dönemde İnceler:

  • Eylemsel Dönem (0-3 yaş): Yaparak, yaşayarak
  • İmgesele Dönem (4-6 yaş): Görsellik ön planda
  • Sembolik Dönem (7 yaş ve sonrası): Sayı, nota, harf

Yakınsal Gelişim Bölgesi: Yetişkin desteği ile çocukta oluşan değişim (Öğretme sayesinde kendi ayakkabılarını kendi bağlayabilmesi)

Yapı İskelesi: Öğrenim için çocuğa sunulan destek

  • Freud'a göre süperego fallik dönemde oluşur.
  • Erikson'a göre davranış = kendisiyle gurur

Piaget'in Ahlak Gelişim Dönemleri:

  • Ahlak Öncesi (0-5): Ahlak kuralı yok; basit taklit var.
  • Ahlaki Gerçeklik (6-10): Ahlak kuralı, ceza ama sonuç odaklı.
  • Ahlaki Özerklik (11 ve +): Ahlaki yargıyı fark eder.

Kohlberg'in Ahlak Gelişimi

  • Gelenek Öncesi: İtaat-Ceza, Saf Çıkarcılık
  • Geleneksel: Kişiler Arası Uyum, Kanun-Düzen
  • Gelenek Sonrası: Sosyal Sözleşme, Evrensel Ahlak

Chomsky'nin Biyolojik Temelli (Biyolinguistik) Dil Gelişimi: * Yaklaşımına göre her insan doğuştan dil öğrenme aygıtı ile doğar.

Piaget Dil Gelişimi Evreleri:

  • Otistik konuşma (0-2): Benmerkezci konuşma (3-6)
  • Sosyalleşmiş konuşma (7 yaş +)
  • Morpem: Çocukların 12-18 ay arası tek sözcük ile pek çok şey anlatması.

Vygotsky, iki dil gelişim döneminden bahseder:

  • Özel konuşma (3-6): Çocuk her şeyi sesli konuşup yapar.
  • İçsel konuşma (7 yaş +): İçinden düşünerek hareket eder.
  • İleriye ket vurma: Eski bilginin, yeniyi zorlaştırması.
  • Geriye ket vurma: Yeni bilginin, eskiyi karıştırması.

Davranışçılık:

  • Pavlov (Klasik Koşullanma)
  • Thorndike (Bağlaşımcılık)
  • Skinner (Edimsel Koşullanma)
  • Watson ve Guthrie (Bitişiklik)

Bilişsel Davranışçılık:

  • Bandura (Sosyal Bilişsel)
  • Tolman (İşaret Öğrenme)

Bilişsel Öğrenme:

  • Gestalt (Wertheimer, Koffka, Köhler)
  • Bilgi İşleme (Gagne)

Davranışçılara göre zihin Tabula Rasa'dır.

  • Rescorla - Habercilik İlkesi: "Öğretmen not defterini çıkardı; demek ki sözlü yapacak".
  • Garcia Etkisi = Tat tiksinmesi
  • Üst düzey koşullanma: Birden fazla uyarıcıya koşullanma.
  • Sönme: Pekiştireç kesilince koşullu uyarıcı, nötr uyarıcı haline geri döner.
  • Her sabah alarmın 7'ye uyanan, çalmasa da uyanmaya başlar.
  • Geçici (Temporal) Koşullanma: Zamanın koşullanma koşullu uyarıcı haline gelen şey zamandır.
  • Koşulsuz uyarıcı ve koşulsuz tepki öğrenilmemiş; koşullu uyarıcı ve koşullu tepki öğrenilmiştir.
  • Klasik koşullanma, doğrudan yaşantı ile olur.
  • Klasik koşullanma, aralarında doğal bir bağ bulunmayan U-T bağının kurulması.
  • Davranışçılar insan-hayvan ayrımı yapmaz.
    • Pekiştirme, davranıştan önce gerçekleşir.
    • Organizma, verileni yapar.
    • Organizma pasiftir.
    • Davranış bilinçsiz ve otomatiktir.
  • Klasik Koşullanma (U - T):
    • Pekiştirme, davranıştan sonra gerçekleşir.
    • Davranışlar ile sonuç belirlenir.
    • Organizma aktiftir.
    • Davranış kasıtlıdır.
  • Edimsel Koşullanma (T - U):
  • Guthrie: Öğrenme için pekiştirmeye ve tekrara gerek yoktur. Sadece bitişiklik (U + T) yeterlidir. (Örnek: Cezayı; dışarı çık, kapıyı kapat, çal ve gir).
  • Watson'a göre: Öğrenme için pekiştirmeye gerek yoktur. Bitişiklik (U + U) yeterlidir. "En son-en sık" ilkesi şeklinde açıklanır.
  • Küçük Albert Deneyi (Watson): Klasik koşullanma ile duyguların da şartlanabileceğini ortaya koyar.
  • Watson: Davranışçılığın kurucusudur.
  • Premack İlkesi (Büyükanne Kuralı): Ödevini yaparsan parka götürürüm.
  • Genelleştirilmiş Pekiştireç: Para gibi çok yönlü uyaranlardır.
    • Dolaylı Pekiştirme: Gözlediğimiz bir davranış pekiştirilirse, bundan biz de benzer şekilde etkileniriz.
    • Dolaylı Ceza: Gözlediğimiz bir davranış cezalandırılırsa, bundan biz de benzer şekilde etkileniriz.
    • Dolaylı Duygu: Bir uyarıcıyla doğrudan yaşantımız olmasa bile, bu uyarıcıyla yaşantı geçirmiş bireylerde oluşan duygular bizi de benzer şekilde etkiler.
  • Bandura - Sosyal-Bilişsel Kuram (Gözlemle Dolaylı Öğrenme):
  • Tolman'ın Öğrenme Türleri:
    • Kateksis Öğrenme: Bir dürtü ve uyarıcının eşleştirilmesidir. Bu eşleşim bireyin içinde yaşadığı kültürden bağımsız değildir.
    • Eşdeğer İnançlar: Organizma temel amacına alt amaçlardan biriyle ulaşabilirse, bu ikiliyi eşdeğer tutmayı öğrenir.
  • Bağlaşımcılık Kuramı (Thorndike):
    • U - T'yi bir arada tutan şey sinirsel bağdır.
    • Bu düşüncesiyle ilk modern psikoloji kuramcısıdır.
  • Gestalt Kuramı: Wertheimer, Koffka, Köhler tarafından geliştirilmiştir.
  • Gestalt Kuramı: Psikolojik olayların bütünsel bir bakış açısıyla incelenmesinin önemini vurgular. Onlara göre bütün, kendisini oluşturan parçaların toplamından daha farklı ve fazladır.
  • Phi-Fenomen: Sabit durumdaki bir şeyin hareketli gibi algılanması.
  • Hümanist Yaklaşım (Maslow): İhtiyaçlar hiyerarşisi.
  • Kültürel Gecikme: Bir toplumda maddi kültürün, manevi kültürden daha hızlı gelişmesi.
  • Durkheim: Eğitim sosyolojisinin kurucusudur. Toplumsal dayanışma duygusunun en önemli unsuru "din"dir der.
  • Ziya Gökalp: Eğitimin millileştirilmesinin önemi.
  • Demolins Ekolü: "Bireyci toplum" - "Toplulukçu toplum".
  • Prens Sebahattin: Ferdiyetçi eğitimi savunmuştur.
  • Pragmatizm: 2005-2006 eğitim öğretim yılından beri kullandığımız felsefi akım.
  • Daimicilik: Değişmez, sabit eğitim. Evrensellik. Klasik eserler, sabit insan doğası. Sokratik tartışma.
  • Esasicilik: Zihin doğuştan boştur. Ezber, baskıcı eğitim.
  • İlerlemecilik: Eğitimin merkezinde "değişim" olmalı.
  • Yeniden Kurmacılık: Eğitim ile toplumsal reform.
  • Pozitivist Eğitim: Deney, gözlem, ölçülebilir başarı.
  • Neoliberal Eğitim: Özel sektör katılımı, bireysel tercih.
  • Postmodern Eğitim: Çoğulcu, farklılıklara açık.
  • Liberal Eğitim: Özgür düşünme, eleştirel sorgulama.
  • Ashab-ı Suffe: Mescid-i Nebevi'de kurulan, İslam'daki ilk örgün yapının temelini atan kurum.
  • Selçuklu Dönemi'nde; Nizamiye Medresesi'nde okutulan dersler: Fıkıh, kelam, mantık, astronomi, matematik, tarih.
  • Maarif-i Umumiye Nizamnamesi (1869): Eğitim sistemine dair ilk kapsamlı düzenleme.
  • Darülfünun: Yükseköğretimin başlangıcı.
  • Harf İnkılabı: 1928.
  • Köy Enstitüleri: 1940.
  • Maarif Kongresi: Eğitimcilerle ilk büyük toplantı (1921). İlk ulusal eğitim kongresi. Milli bir eğitim fikri. Kadın öğretmenler de var. Cumhurbaşkanlığı sistemine atıldı.
  • John Dewey'in 1924 yılında yazdığı "Türkiye Maarif Teşkilatı Hakkında Rapor", Cumhuriyet'in ilk yıllarındaki eğitim reformlarının temel belgesi kabul edilir.
  • John Dewey: Öğrenme yaşantıyla olur. Üretime dayalı eğitim, pragmatizm, demokratik okul.
  • 1973 Milli Eğitim Temel Kanunu: 1924 Tevhid-i Tedrisat'tan sonraki en kapsamlı ve kalıcı eğitim yasasıdır. TR [Türkiye] Maarif Modeli buna dayanır.
  • Yusuf Has Hacib (Kutadgu Bilig): Mutluluk Veren Bilgi.
  • Kaşgarlı Mahmut (Divânu Lugāti't-Türk)
  • Farabi (Muallim-i Sâni): İkinci Öğretmen.
    • Bilgi; nazari (teorik), ameli (pratik), sanatsal.
    • İhsâü’l-Ulûm (Bilimlerin Tasnifi).
    • El-Medinetü'l Fâzıla (Erdemli Şehir).
    • Tahsilü’s-Saade (Mutluluğun Kazanılması).
  • İbn Sînâ
    • Kitâbu’ş-Şifâ (mantık, fizik, matematik, metafizik).
    • Kitâbu'n Necât.
    • Ahdiye fi't Talim (eğitimle ilgili risaleler).
    • Siyâsetü'l-Sibyân (çocuk eğitimi üzerine).
  • Gazâlî
    • İhyâ’u Ulûmi’d-Dîn.
    • El-Münkız mine’d-Dalâl.
    • Et-Tarîk ile’l-İlm ve El-Âdâbü’l-Müteallimîn.
  • Ahmet Yesevi: Divân-ı Hikmet.
  • Ali Kuşçu
    • Fethiye (Astronomi).
    • Muhammediye (Matematik).
    • Fethiye; 212 astronomik cetveller; Fatih'e sunuldu.
    • Risâle fi’l-Hisâb (matematik).
    • Unkudü’z-Zevâhir (kelam ve inanç esasları).
  • Katip Çelebi
    • Keşfü’z-Zünûn: İlk İslami bibliyografya ansiklopedisi.
    • Cihannüma: Coğrafya ve haritacılık gözlemi.
    • Mizânü’l-Hakk: Osmanlı ilim, medrese, sosyal kurum eleştirisi.
    • Tuhfetü’l-Kibâr fî Esfâri’l-Bihâr: Denizcilik tarihi.
  • Akşemsettin: Fatih'in hocası.
    • Maddetü’l-Hayat.
    • Risâletü'n-Nûriyye.
    • Makāmât-ı Evliya.
  • İbn-i Haldun: Mukaddime.
  • Satı Bey: Rehber-i Muallimîn (Öğretmen kılavuzu).
  • Emrullah Efendi: "Tûbâ Ağacı Modeli" ile bilinir; eğitimin yukarıdan (yükseköğretimden) aşağıya doğru kalkınacağını savunur.
  • İsmail Hakkı Baltacıoğlu: "İçtimai Mektep (Toplum Okulu)" kavramını ortaya attı.
  • Hasan Ali Yücel = Tercüme Bürosu, Üniversite reformu, Halk evleri
  • İsmail Hakkı Tonguç = Köy Enstitüleri'nin mimarı
    • Köy Enstitüleri Üzerine
    • Canlandırılacak Köy
    • Eğitim Yoluyla Canlandırılacak Köy
  • Ziya Gökalp = "Milli mefküre", "Terbiye-i İlmiye", "Terbiye-i Milliye" kavramları.
    • Türkçülüğün Esasları
    • Türkleşmek, İslamlaşmak, Muasırlaşmak
    • Küçük Mecmua (dergi)
  • Selim Sabit Efendi
    • Rehber-i Muallimin (Osm.'daki ilk öğretmen kılavuzu)
    • Osmanlı'da modern öğretmenliğin kurucusu sayılır.
  • Hafız Refi Efendi
    • "Usül-i Cedid" (yeni yöntemli öğretim)'i savunmuştur.
    • Talim-i Sıbyan = Osm.'da okuma yazma öğr. için ders kitabı
  • Ahmet Cevdet Paşa
    • Tarih-i Cevdet
    • Kavaid-i Osmaniyye
    • Belagat-ı Osmaniyye